Weil's mi' freut!
von Karl Stieler
Gedichte in oberbayrischer Mundart
Die Rauferei
Der Jackel kimmt gonz dastig z'Haus.
No, no, wia schaugst denn du heint aus?
Was geit's denn? fragt der Vater glei'.
Mei, sagt der Bua, a Rauferei,
Und was für oane, sagt der Bua,
Beim Neuwirt drunt, ah da geht's zua,
Meine fünf Brüder san dabei,
Herrgott, is dös a Rauferei,
Die schlagen alles kurz und kloa,
I hob mi' zog'n, sagt der oa.
Was, sagt der Alt, du Malefizbua,
Du hast di' zog'n, du Kerl, du Spitzbua?
Und haut ihm oane über'n Kopf.
Ha, schamst di nit, du Teufelstropf?
Dös hat mir do' no' koaner than,
Jetzt pack i di' glei' selber an!
Und d'Watschn fliegen um und um.
Und so a Bua, dös waar' mir z'dumm,
Du Nixnutz, sagt er, schamst di' nit,
Drunt raufen s' - und der rauft nit mit!
Der Bua
Da drüb'n beim Tiroler
Liegt's Weib in der Stuben.
O mei, sagt der Vader,
Scho' wieder an Buben!
Und i brauchet a Dirndl
Ins Haus -- Sakradi!
Grad all'weil für'n Kaiser
Und nie was für mi'.
Beim Michel
Beim Michel geht's auf's letzte End',
As Weib steht da und woant und flennt
Und jammert halt, was 's jammern kann,
Denn schaug, er war a guater Mann.
Gel, Weibei, schnackelt er so hin,
Gel, sagt er, bal i g'storben bin,
An Mann, den brauchst ja dengerscht - und -
Na' heiratst - halt an - Sepp von Gmund.
O mei, flennt sie, daß sie's ganz z'sprengt,
An den, da hab i aa scho' denkt!